Ryczałt od przychodów spółek, czyli CIT estoński, to forma opodatkowania dostępna wyłącznie dla podatników podatku dochodowego od osób prawnych. Może być stosowany wyłącznie przez spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki akcyjne, proste spółki akcyjne, spółki komandytowe oraz spółki komandytowo-akcyjne. Należy pamiętać, że osoby prowadzące działalność w formie spółki jawnej (nawet jeśli jest opodatkowana podatkiem dochodowym od osób prawnych), spółki cywilnej czy jednoosobowej działalności gospodarczej – nie mogą skorzystać z tej formy opodatkowania.
W ramach estońskiego CIT-u nie ma obowiązku:
- prowadzenia rachunkowości podatkowej,
- ustalania podatkowych kosztów uzyskania przychodów,
- obliczania podatkowych odpisów amortyzacyjnych.
Zaliczki na podatek CIT nie są płacone co miesiąc – podatek jest odprowadzany w momencie wypłaty zysku w formie dywidendy. Ponadto, w momencie wypłaty zysku, efektywna stawka podatku (obejmująca podatek od zysku spółki i podatek od dywidendy płacony przez wspólnika) jest niższa niż w przypadku tradycyjnego CIT. Dla małych podatników wynosi zaledwie 20% zamiast 26,29%, a dla pozostałych podatników łącznie tylko 25% zamiast 34,39%. Z pewnością może to przyczynić się do poprawy efektywności oraz płynności finansowej przedsiębiorstwa.
Estoński CIT mogą stosować spółki akcyjne, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki komandytowe, spółki komandytowo-akcyjne i proste spółki akcyjne, jeżeli spełniają wszystkie poniższe warunki:
- przychody uzyskiwane: z wierzytelności, odsetek, pożyczek, opłat leasingowych, poręczeń, gwarancji, praw autorskich, praw własności przemysłowej, ze zbycia instrumentów finansowych oraz z transakcji z podmiotami powiązanymi nie przekraczają 50% wszystkich przychodów spółki
- zatrudniają na podstawie:
- umowy o pracę co najmniej 3 osoby przez okres co najmniej 300 dni w roku podatkowym (w przypadku małego podatnika w pierwszym roku podatkowym opodatkowania estońskim CIT wystarczy 1 osoba na umowie o pracę), a w przypadku, gdy rokiem podatkowym nie jest okres kolejnych 12 miesięcy kalendarzowych – przez co najmniej 82% dni przypadających w roku podatkowym
- innej umowy niż umowa o pracę, przy czym wydatki na wynagrodzenia innych umów niż umowa o pracę stanowią co najmniej 3-krotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw (w przypadku małego podatnika wystarczy 1-krotność), jeżeli w związku z wypłatą tych wynagrodzeń na podatniku ciąży obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych i składek ZUS
- wszyscy udziałowcy, akcjonariusze lub wspólnicy to osoby fizyczne
- nie posiadają udziałów w kapitale innej spółki, tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym lub w instytucji wspólnego inwestowania, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną
- za okres opodatkowania ryczałtem nie sporządzają sprawozdań finansowych zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości
- złożą zawiadomienie o wyborze opodatkowania ryczałtem do właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca pierwszego miesiąca pierwszego roku podatkowego, w którym mają być opodatkowane ryczałtem.
W przypadku podatnika, który dopiero zaczyna prowadzenie działalności (nowo założone spółki), warunek dotyczący struktury przychodów uznaje się za spełniony w pierwszym roku podatkowym opodatkowania ryczałtem. Z kolei warunek dotyczących zatrudnienia nie dotyczy roku rozpoczęcia działalności oraz dwóch kolejnych lat podatkowych bezpośrednio po nim następujących (jednak od drugiego roku podatkowego podatnik musi każdego roku zwiększać zatrudnienie o przynajmniej jeden etat w pełnym wymiarze czasu pracy, aż do osiągnięcia wymaganego poziomu zatrudnienia).
Jeśli podatnik zdecyduje się na wybór estońskich zasad opodatkowania, będzie je stosować przez 4 bezpośrednio następujące po sobie lata podatkowe. Jeżeli w tym okresie nie zrezygnuje z opodatkowania ryczałtem, okres opodatkowania na tych zasadach zostanie automatycznie przedłużony na kolejne 4 lata podatkowe. Podatnik powinien zgłosić rezygnację z ryczałtu w deklaracji podatkowej, którą należy złożyć do końca trzeciego miesiąca następującego po roku podatkowym. Jeśli podatnik utraci prawo do opodatkowania ryczałtem, ponowny wybór tych zasad jest możliwy dopiero po upływie 36 miesięcy po roku kalendarzowym, w którym ta utrata nastąpiła.
Przejście na estoński CIT jest dobrowolne. Aby to zrobić podatnik musi złożyć zawiadomienie o wyborze tej formy opodatkowania do właściwego naczelnika urzędu skarbowego. Można to zrobić:
- do końca 1. miesiąca roku podatkowego, w którym chce skorzystać z estońskiego CIT,
- w trakcie roku podatkowego – jednak w takim przypadku należy pamiętać, aby rozliczyć CIT klasyczny, zamknąć księgi i zrobić sprawozdanie finansowe. Pozwoli to na prawidłowe ustalenie podstawy opodatkowania za okres stosowania estońskiego CIT.
Jeżeli jesteś zainteresowany wykorzystaniem CITu estońskiego w swojej firmie skontaktuj się z nami – zapraszamy do współpracy!
Joanna Przyjemska-Dolata
